USG jamy brzusznej

Decyzję o badaniu zawsze podejmuje lekarz. Najczęstsze sytuacje to: bóle brzucha, nieprawidłowe wyniki badań krwi (np. próby wątrobowe lub wskaźniki pracy nerek), podejrzenie kamicy żółciowej lub nerkowej, powiększenie narządu jamy brzusznej, kontrola wcześniej rozpoznanych zmian, ocena aorty brzusznej (np. w kierunku tętniaka) oraz ocena narządów po urazie brzucha.

Zwykle zaleca się pozostać kilka godzin na czczo, a przy ocenie pęcherzyka żółciowego pracownie zalecają często 8–12 godzin bez jedzenia — dokładne zalecenia podaje pracownia lub lekarz. Przez 2–3 dni przed badaniem warto jeść lekkostrawnie i unikać potraw wzdymających (np. roślin strączkowych) oraz napojów gazowanych — gazy w jelitach mogą przesłaniać narządy. Przed badaniem dobrze jest wypić wodę niegazowaną i nie oddawać moczu, aby pęcherz był wypełniony. Jeśli przyjmujesz na stałe leki, zapytaj lekarza lub pracownię, jak je przyjąć w dniu badania. Zabierz ze sobą wyniki wcześniejszych badań USG — ułatwiają porównanie.

Tak — najlepiej niegazowaną. Dobrze wypełniony pęcherz moczowy jest lepiej widoczny w USG i ułatwia ocenę narządów położonych w jego sąsiedztwie. Zazwyczaj zaleca się wypicie przed badaniem takiej ilości wody, aby czuć parcie na mocz, i nieoddawanie moczu do czasu badania.

Badanie wykonuje się w pozycji leżącej. Na skórę brzucha nakłada się żel, a lekarz przesuwa po niej głowicę (przetwornik), obserwując obraz na monitorze w czasie rzeczywistym. Czasami trzeba zmienić pozycję ciała lub na chwilę wstrzymać oddech. Badanie trwa zwykle około 20–30 minut i jest zwykle bezbolesne — odczuwalny bywa jedynie lekki ucisk głowicy i chłód żelu. Po badaniu można od razu wrócić do codziennych zajęć.

Tak. Ultrasonografia jest badaniem nieinwazyjnym i bezpiecznym — nie wykorzystuje promieniowania jonizującego, a standardowe badanie zwykle nie wymaga zastrzyków ani kontrastu. Jest powszechnie stosowana w medycynie, m.in. w czasie ciąży. O wskazaniach do badania decyduje lekarz.